نگاهی به ورود آقایان ممنوع به قلم عماد نصرابادی

به نام قلم

فیلمی جلوی روی ما قرار  گرفته که محوریت آن جنیست است و میتوان به جرات گفت که بیشتر فیلم بر اساس جنسیت شکل میگیرد حال باید دید چه اندیشه ی سیاسی در آن نهفته است و آیا این اندیشه به درستی و بر پایه ی اصول پی ریزی شده و یا فقط در حد آن است که فیلمنامه را شکل دهد و موقعیت های کمدی را وجود آورد و بعد از خنداندن هیچ توجه دیگری به تاثیر دیالوگ ها بر ذهن مخاطب نداشته باشد

اگر از اسم فیلم آغاز کنیم ، به یک ممنوعیت برخورد میکنیم که کاملا تعریف شده است و هیچ مردی حق ورود به آموزشگاه دخترانه ی گلستان را ندارد ، حال چه شده است که این چنین تفکری رشد کرده و به این حد رسیده است ؟

خانم دارابی به عنوان یک کاراکتر تیپیکال در جایگاهی قرار گرفته ، که فیلمنامه را شکل می دهد و اندیشه های دارد که به وضوح رد پای فمنیسم در آن دیده می شود حال باید بررسی کرد و به آن رسید که با کدام نوع از مدل های فمنیسم روبرو هستیم.

اگر از دیدگاه  فلسفه ی سیاسی و علوم اجتماعی به این موضوع بنگریم به سه سوال اصلی برخورد میکنیم که مردان چگونه مسلط شدند ؟

چرا این سلطه پذیرفته شد ؟

نتایج این سلطه چیست ؟

بخشی از فیلم دیالوگی داریم که خانوم دارابی به ناظم مدرسه خود میگوید :  (همین حرف ها رو می زنید که بهمون تو سری میزنند ) پس باید گفت وجود اشخاصی مانند ناظم که نتوانسته اند از ایدئولوژی خود دفاع کنند و برای منِ خود ارزشی قائل باشند ، باعث شده مردان مسلط شده و به نوعی جامعه رنگ و بوی یک جامعه ی مرد سالار را بر خود بگیرد

جامعه ی مرد سالاری که در آن دبیر زن شمیمی به کمی یافت میشود اما مرد فراوان است و ... اما در این جامعه مشکل اینجاست که مدیر مدرسه اعلام می کند که به ما ظلم شده و از این قبیل حرف ها ، اما نویسنده ی اثر بسیار اندک ، قسمتی از آن ظلم ها را نشان می دهد و اینگونه ، این دیالوگ ها قابل قبول نیست و درست مانند قاتلی می ماند که صحنه قتل را بازسازی می کند اما خود را قاتل نمی داند که این بسیار نقطه ی ضعف روشنی است.

سوال بعدی که باید پاسخی برای آن پیدا کرد و دیالوگی که حوالات آن سیر کند یافت این است که چرا این سلطه پذیرفته شد ؟ و این دیالوگ می تواند همان باشد که باز هم از دهان خانم ناظم بیرون می آید :

_ خب درستشم همین ، اردو مال پسراس

آیا اینگونه کاراکتری در کنار مدیر صحیح است ؟ آیا  بهتر نبود مدیر مدرسه برای خود تیمی داشته باشد که لااقل قسمتی از تفکرات او را داشته باشند و یا حدالامکان نزد مدیر آن نقش را بازی کنند و به نوعی مدیر را فریب دهند ؟ بدون شک هر شخصی با افرادی معاشرت دارد که لااقل قسمتی از تفکرات او را دنبال کنند  پس وجود خانم ناظم به عنوان شخص دوم مدرسه در کنار او زیاد دلپذیر نیست .

سوال بعدی این است که نتایج این سلطه چیست ؟

به نظر بنده این نتایج در یک مدت زمان کوتاه خود را نشان نمیدهد و بر مرور زمان بر جامعه و افرادی که مبارزه می کنند اثر می گذارد و باعث میشود افرادی به وجود آیند که اینگونه افراط گرایانه به دنبال حقوق زنان بوده و قصد احیای آن را داشته باشند و وقتی با سرخوردگی مواجه شده و امیدی به اصلاحات ندارند به دارابی و دارابی ها تبدیل می شوند .

البته نکته ی ضعفی که در این فیلمنامه وجود دارد مشخص نبودن نوع فمنیست است و یکی از کاراکترهای اصلی تکلیفش به وضوح روشن نیست .

خانم دارابی در قسمت هایی به سان برابری اردو پسر و دختر و  ... یک شخصیتی را به خود میگیرد که از یک فمنیست لیبرال نشات گرفته اما باز در قسمت هایی دارابی را میبینیم که به یک ضد مرد تبدیل شده است

اگر با یک فمنیست لیبرال روبرو باشیم باید خیلی از سکانس ها حذف و قسمت های زیادی به آن اضافه شود چون یک فمنیست لیبرال دیگر به هیچ وجه ضد مرد نیست و برای رسیدن به آزادی و حقوق برابر تلاش میکند و بدون شک باید بستری فراهم شود که دانش آموزان مدرسه تصوراتی حوالات شکنجه کردن مردان توسط دارابی نداشته باشند و به نوعی این سیستم  فمنیست لیبرالیسم نهادینه شود.

حال اگر با یک فمنیست رادیکال مواجه بودیم باید چه میکردیم ؟

یک شخص زمانی به یک فمنیست رادیکال تبدیل میشود که دیگر امید به تغییرات در نهادهای سیاسی یا دگرگونیهای اقتصادی یا تصویب و اعمال قوانین و حقوق بتواند زن را از سیطره ی مرد رهایی دهد نداشته باشد  و در بهترین حالت یک امر فرعی تلقی شود و در همین نوع فمنیسم است که طرح سرزمین یا زندگی بدون مردان مطرح میشود (اندیشه های سیاسی در قرن بیستم ، دکترحاتم قادری ) و شعار زیر درستی مردان را سر می دهند  پس حتی رادیکال بودن دارابی هم دارای نواقصی است و آن شرایط به خوبی رشد نکرده و فقط در طول فیلم یک سکانس که همان عروسی کردن وی و نیامدن داماد است را میبینیم پس باز هم شرایط مناسب نبوده است که فمنیست رادیکال به وجود آید .

مسئله ی دیگری که باید مورد بررسی قرار گیرد مادری است که دارابی در فیلم مخالف آن است.اگر در اندیشه های فمنیستی جست و جو کنیم متوجه میشویم که مادری که دارابی مخالف آن است در زمان های بسیار دور یافت میشود اما حال آن مادری نکته قدرتی در اندیشه های فمنیستی است و می توان بر آن تکیه کرد. چون مسئله زنانگی و مادری است که در محیط خانواده تاثیر به سزایی در رشد می گذارد و فرزند را تحویل جامعه میدهد البته بر این موضوع ایرادی وارد نیست و میتوان اینگونه برداشت کرد که دارابی به دلیل افراطی بودنش تغییری در خود به وجود نیاورده و با اندیشه های پیشین زندگی می کند که خالی از لطف نبود تا به آن اشاره شود .

چیزی که واقعا عجیب جلوه می کند آن است که دارابی اندیشه هایی دارد به سان مری آستل نخستین فمنیست انگلیسی و مری آستل ازدواج را توصیه نمیکرد و حتی مخالف وابستگی عاطفی به جنس مقابل بود حال چگونه میشود که دارابی در آخر به سوی ازدواج حرکت میکند (پایان خوش فیلم های ایرانی ) و یا در خواب این را میبیند که در حال بوسیدن آقای جبلی است و بعد از آن به دستشویی می رود و دهان خود را می شوید. در نگاه اول شوخی جالبی است اما آیا با حرف های دارابی در دقایق نخستین دوگانگی ندارد ؟ آن حرف های عشق بنده به خدا و ... و یا دوش گرفتن با آب سرد . چرا دارابی آن قدر به این موضوع فکر کرده که باعث شده شب در خواب این چنین چیزی را ببیند

 شاید بعضی برای این نکته ی ذکر شده ، مسئله ی تحول شخصیت را برگزینند و خود را توجیه کنند اما آیا این این تحول نباید در قسمت هایی اشاره شود و یا بهتر بگویم المان مشخصی برای به وجود آمدن این بستر فراهم شود پس باز هم به این نکته می رسیم که ضعف در پرداخت کاراکتر باعث شده سناریو از دست در رود.

البته باید این نکته را در نظر داشت که این فیلم با موقعیت های کمدی که قاسم خانی خلق کرده دلپذیرتر از امثال فوتبالی ها و اخراجی ها و ... است اما ایرادات خاص خودش را دارد و گاهی رد پای شوخی های کلامی که به روند قصه کمک نمیکنند در فیلم دیده می شود و ای کاش این رد پای ها نبود و به همان موقعیت کمیک بسنده میکرد اگر بخواهیم مثالی بیاوریم بهتر است به قسمت جک گفتن و ... اشاره کنیم که گمان میکنم بهترین نمونه باشد

به هر حال فیلم دلپذیری بود اما مشکل اصلی آن  کمبود ژرف نگری لازم برای دیالوگ هایی است که خلق میکند که ان هم شاید به خاطر خلاق بودن بیش از حد قاسم خانی است که باعث میشود گاهی ضربه بخورد

امید داریم در این ژانر آثار فاخرتری تولید شوند که پرچمداران فیلم های سخیف از ساخت دست بکشند و بگذارند این ژانر به خوبی در سینمای ایران رشد کند 

 

 

 

 

سيروس صابر درگذشت

جام جم آنلاين: سیروس صابر هنرمند پیشکسوت و توانای سینما و تئاتر آخرین پرده زندگیش را بازی کرد و به دیار باقی شتافت.

به گزارش مهر، سیروس صابر اهل همین شهر بود و با هنر عجین، هنر ناب را می شناخت و آن را به نان و نام نمی فروخت. اهل همین شهر بود و پیوندی ناگسستنی با مردم داشت از سال های دور آمده بود و «هنر» او را برگزیده بود تا خادمش باشد.
 
اما... سیروس صابر درگذشت خبر چقدر ناگهانی بود.
 
انگار همین دیروز بود که برایش جشن و بزرگداشت گرفتند . مردی از اهالی هنر که زیر سقف همین شهر زندگی می کرد در حوالی سال 1319 سوار بر قطار زندگی شد پابه پای این سالها آمد و با خوب و بد روزگار ساخت. مردی از جنس مردم، نامش صابر بود و با صبوری زندگی کرد.
 
سیروس صابر رفت تا ما در حسرت از دست دادن یک هنرمند دیگر بمانیم. از قطار زندگی پیاده شد و برای ما که در آن به سمت ایستگاه دیگری می رویم دست تکان داد و رفت.
 
او رفت تا نامش و یادش را با آثارش دوره کنیم. با مردان آنجلس، با مریم مقدس با پهلوانان نمی میرند با ملک سلیمان... او رفت اما به همه آموخت که «شهرت دیری نمی پاید» و باید درجستجوی هنر ناب بود با کارنامه ای درخشان از فیلم و سریال و تو می توانی در همان فیلمها توی همن سریال ها ببینی که نفس می کشد، راه می رود و حرف می زند ... او ماندگار است و تا تاریخ هست به حیاتش ادامه می دهد اهل همین شهر بود و زیر سقف همین آسمان تا اوج قد کشید و جاوانه شد.
 
24 آبان 1389 بود زمانی که می خواستند نامش را بر تالار اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی البرز بگذارند فروتنانه روبه روی مردم ایستاد و از دلواپسی های هنری اش گفت، از شهرت کاذب، از هنر ناب، هنر متقی،هنری که گوشه چشمی به دیانت دارد ... به خدا...
 
با بیماری جنگید اما نتوانست بماند، بالاخره در ایستگاه 17 خرداد 1390 از قطار زندگی پیاده شد برای ما که در قطار به سوی مقصد می رویم و روزها و ساعت ها و دقیقه هایمان را نفس می کشیم دستی تکان داد و رفت. لبخند زد و رفت او از ابتدا مسیرش را تعیین کرده بود و به همان سمت و سو رفت. تا در بزرگداشتها یادش کنیم با فیلمها و سریالهای فاخری که در آن نقشی به عهده داشت مردی که حاشیه نداشت از سالهای دور شیوه زندگیش بود که همیشه متن بود نه حاشیه ...رفت.
 
اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی البرز نیز در پیامی  درگذشت این هنرمند پیشکسوت عرصه تئاتر، سینما و تلویزیون را به عموم علاقمندان و هنرمندان و جامعه هنر را تسلیت گفت.
 
روحش شاد، یادش گرامی باد.

لئونورا کارینگتون، بازمانده مکتب سورئالیسم، درگذشت..!

لئونورا کارینگتون، بازمانده مکتب سورئالیسم، درگذشت..!
...
لئونورا کارینگتون، یکی از هنرمندان اصیل مکتب سوریالیسم، در ۹۴ سالگی درگذشت. لئونورا کارینگتون که متولد بریتانیا بود، پس از گریختن از یک بیمارستان روانی و اروپای اشغال شده توسط نازی ها در دوران جنگ جهانی دوم، به مکزیک رفت و تا پایان عمر در همان جا ماند.

او با آثار خود که در آنها دنیاهای افسانه ای را به تصویر می کشید، به چهره ای جهانی تبدیل شد.

لئونورا کارینگتون در کنار ساختن مجسمه و کشیدن نقاشی که در سراسر دنیا به نمایش در می آمد، رمان و مقاله می نوشت و شعر هم می سرود.

هومرو آریجیس، دوست شاعر او گفت: "کارینگتون آخرین سورئالیست زنده بود. او اسطوره زنده بود."

خانم کارینگتون به خلق آثار پررمز و راز و رؤیاگون و ترسیم منظره های غریبی از پرنده ها، گربه ها، و موجوداتی شبیه اسبان تک شاخ و دیگر حیوانات شهرت داشت.
زندگی پرماجرا

انجمن ملی فرهنگ و هنر مکزیک اعلام کرد که لئونورا کارینگتون روز چهارشنبه ۲۵ مه، در پی یک بیماری تنفسی درگذشت.

مسعود فراستی: به‌خاطرهیچ‌كدام از حرف‌هایم پشیمان نیستم!

مسعود فراستی: به‌خاطرهیچ‌كدام از حرف‌هایم پشیمان نیستم!

شاید مسعود فراستی به عنوان یك منتقد تا قبل از برنامه هفت بیشتر برای علاقه مندان به سینما شناخته شده بود تا مردم عادی اما اتفاقاتی كه در این چند ماهه اخیر در برنامه هفت افتاده است نام او را خیلی بیشتر از گذشته بر سر زبان‌ها انداخته است. او زبان تند و تیزی دارد. رك‌وروراست است. چه حرف‌هایش درست باشد و چه غلط معمولا حرف خود را می‌زند. با این پیش زمینه به سراغ او رفتیم تا مصاحبه‌ای رك‌و‌روراست در مورد هر آن چه تا به حال در چند ماه اخیر در موردش گفته شده صحبت كنیم. البته او قبل از آغاز مصاحبه گفت من دفاعی در مورد حرف‌هایی كه تا به حال زدم ندارم چون هیچ كدام را اشتباه نمی‌دانم. به هر حال مصاحبه ما با او خیلی صریح‌تر از آن چیزی شد كه فكر می‌كردیم هر چند به دلیل بعضی ملاحظات كه از سوی خود فراستی صورت پذیرفت و ما هم به آن احترام می‌گذاریم بعضی از صحبت‌ها تعدیل شد. متن كامل این گفت‌وگو را در ادامه بخوانید. حالا قبل از اینكه فردا شب پای برنامه دیگری از سری مجموعه‌های هفت بنشینید گفت‌وگویی كه به قول خودش اصلا محافظه كارانه نبود.

خیلی‌ها شما را متهم می‌كنند كه به جای یك نقد صریح و تند گاهی اوقات به بی‌ادبی متوسل می‌شوید. چه تفاوتی بین بی‌ادبی و نقد تند در نظر شما وجود دارد؟

به نظر من نقد تند و كند نداریم. نقد، نقد است. نسیه نیست. نقد یعنی نظر یك منتقد نسبت به اثری كه دیده است. قطعا هر نقدی كه می‌كنم سلیقه شخصی‌ام است و سلیقه هم جزئی از نقد است. لحنی هم كه به كار می‌برم بخشی از نقد من است و علاقه‌ای هم ندارم كه آن را تغییر دهم. بی‌ادبی و با ادبی به این معنی كه بعضی از دوستان می‌گویند را نمی‌فهمم. بعضی از واژه‌ها كه به نظر بعضی‌ها كه ادعای ادب می‌كنند ولی یك ادب قلابی و كاذب دارند را هم قبول ندارم. افرادی كه روی بعضی حرف‌های من برچسب بی‌ادبی می‌زنند خودشان بدترین بی‌ادبی‌ها را در كارهایشان به كار می‌برند. مثلا در همین فیلم جرم كه حرف من در موردش جنجال بی‌مورد درست كرد، بدترین الفاظ و فحش كوچه بازاری به كار گرفته شده و هیچ كس هم صدایش در نیامد. این بی‌ادبی نبود. فقط شاید استفاده از این واژه در تلویزیون و از یك برنامه زنده مناسب نبود.

پس شما قبول دارید كه به كار بردن این لفظ در تلویزیون و در برابر مردمی كه در عرف آن‌ها این كلمه كاملا مفهوم بدی دارد اشتباه بوده است؟

نه بحث اشتباه بودن نیست. چون این كلمه ممكن است در تلویزیون ما و از زبان وعاظ گوناگونی بیان شود و به هیچ كس هم بر نخورد، چون بحث فقهی قضیه را مطرح می‌كنند. من با به كار بردن این لفظ قصد توهین نداشتم و جالب است كسانی شروع به جنجال‌سازی كردند كه از قبل هم با من و با نقد مسئله داشتند.

خیلی وقت‌ها احساس می‌شود كه شما قبل از اینكه برنامه هفت شروع شود با قصد تخریب یك فیلم و كارگردان آن وارد برنامه می‌شوید و اصلا دوست دارید كه به هر قیمتی مخالف باشید.

قطعا من با فیلم بد مخالفت می‌كنم و به هیچ عنوان شوخی هم ندارم. فیلم بد از قبل خودش را تخریب كرده و من وظیفه دارم این تخریب را كامل كنم. وقتی فیلمی بد ساخته شده و توهین به شعور و سلیقه و زیبایی شناسی مخاطب است چرا من باید به آن لبخند بزنم؟ باید به شدت فیلم‌های مستهجن تخریب شوند تا شاید كمتر شاهد ساخته شدن این گونه فیلم‌ها در سینما باشیم.

ولی گاهی مشاهده می‌شود كه موضع شما نسبت به بعضی فیلم‌ها تبعیض آمیز است. یعنی در برابر بعضی فیلم‌ها با كارگردان‌هایی خاص خیلی نرم‌تر برخورد می‌كنید. به همین دلیل نقدها گاهی بوی شخصی شدن می‌گیرد.

من در سینمای ایران همیشه به فیلم كار دارم نه به صاحب فیلم. هنوز ما به سینمایی نرسیدیم كه بتوان از آثار به صاحبان اثر برسیم. در این مورد هم كه شما می‌گویید به سه موردی كه می‌دانم منظور شماست اشاره می‌كنم. در مورد اخراجی‌ها 3 و مسعود ده نمكی هر آن چیزی كه لازم بود بگویم را در برنامه هفت عنوان كردم با اینكه لحنم لحن همیشگی مسعود فراستی نبود. به نظرم اخراجی‌ها 3 فیلم خوبی نیست. ده نمكی قبل از این فیلم دو فیلم قابل تحمل دارد ولی این فیلم اصلا در حد و اندازه‌های اخراجی‌ها 1و 2 نبود. این دقیقا همان نظری است كه در مورد مجید مجیدی دارم. معتقدم كه بچه‌های آسمان فیلم بسیار خوبی است و این فیلم‌های آخر فیلم‌های خیلی بدی هستند. خوبی و بدی اثر است كه لحن من را مشخص می‌كند و...

--

ادامه نوشته

یادداشت حامد بهداد در پاسخ به اهانت فریبرز عرب نیا

حامد بهداد هنرپیشه مطرح سینمای کشورمان طی یادداشتی که در اختیار سینمانگار قرار داده است، نسبت به صحبت های فریبرز عرب نیا در برنامه «هفت» واکنش نشان داد.

متن یادداشت حامد بهداد به شرح زیر است:

شنیده ام در برنامه ی «هفت» در جهت تغییر مسیر فرهنگی سینمای جهان، یک مشت افاضات ایراد کرده اید و پای از گلیم ادب فراتر نهاده، به قصد اهانت، تلویحا مرا بازیگری مجنون و بدور از اصول اخلاق حرفه ای که به فکر سرنوشت مردم نیست، خوانده اید. گویا نامی هم از مارلون براندو برده بودید. از صنعت ایهام استفاده کردید یا دغدغه ی ادب داشتید؛ نمی دانم. اما شما که با بدعنقی و تفرعن پوک، فضای کاری را عصبی و زشت می کنید، دم از اخلاق حرفه ای نزنید! فضای فرهنگی به شدت با سانسور مواجه است. متولی رسانه نمی داند به جای فرصت دادن به لودگی فکری، باید فضایی برای تنفس فکری تدارک ببیند وگرنه تلویزیون جای عقده گشایی شخصی نیست که اجازه ی اهانت به دیگران را به امثال شما بدهد.

اینها، همه از عدم تمرین صحیح آزادی بیان است. اما شما هم گویا گرفتار توهم سختی شده اید. اینکه مردم به تماشای سریال «مختار» می نشینند، ربطی به توانایی محدود شما در بازیگری و ایفای نقش مختار ندارد. کرور کرور پول نفت از بیت المال هزینه ی ساخت سریال های تلوزیونی می شود تا مردم با تماشای اعتقاداتشان به وجد بیایند. شاید هر بازیگر دیگری هم جای شما بود از این همه مواجهه با لبخند عمومی دچار توهم می شد. والا شما قبل از «مختار» کجا بودید و بعد از آن کجا هستید؟ شکلات داغ؟! مدهوش آن یال و کوپال و اسب و درشکه ی آراسته به صنعت گریم و طراحی نشوید. غره به دوبله ی سریال در چند کشور عربی نیز نباشید و وهم جهانی ورتان ندارد. شما خیلی کمتر از آن هستید که بخواهید از موضع یک مدعی العموم درباره سرنوشت مردم اظهار نگرانی کنید. مگر شما متولی امور فرهنگی هستید؟ مگر نماینده اخلاق جامعه اید؟ مگر سینمای ایران به شما نمایندگی داده است؟چه کرده اید؟ چه کسی به شما این اجازه را داده که در قالب اظهار نظر به تخریب دیگران بپردازید ؟ مگر شما یک هنرپیشه بیشتر هستید؟ آنهم با مدرکی دون و سوادی نازل در حوزه ی بازیگری و مطالعاتی مقدماتی و عمومی در حد کارلوس کاستاندا و دون خوان. نکند توهم فرهنگی بودن و روشن بینی دارید؟! پس تکلیف فلاسفه و جامعه شناسان و انسان شناسان و زبان شناسان و محققان چه می شود؟ کسانی که سینمای ایران و جهان را به صورتی جدی دنبال می کنند ،هیچ جایگاهی برای امثال من و شما قائل نیستند و اگر من درباره ی براندو زیاد می گویم ، به دلیل آنست که الگوی صحیح بازیگری را معرفی کرده باشم تا دانشجویان و علاقمندان بازیگری به واسطه هنرپیشه ای چون شما در جزیره ای کوچک محدود و گرفتار نشوند.

اتفاقا بر این عقیده ام که نقطه ضعف سریال «مختار» شیوه ی بازی شخص خود شماست. از این رو دستمزدی که به شما پرداخت شده از سرتان هم زیاد است و به گمانم آن مبلغ، حق بازیگرانی مثل فرهاد اصلانی و اکبر زنجانپور بوده است. از طرفی آن چنان دم از اخلاق حرفه ای می زنید که انگار همین دیروز از هالیوود به تهران آمده اید. یادم نمی رود روزی را که سر صحنه ی «پرتقال خونی» به خاطر اینکه سیروس الوند پیشنهاد متفاوتی داشت و به مذاقتان خوش نمی آمد، بر سرش نعره می کشیدید و بی ادبانه در حضور مردم وعوامل او را "تو" تو" می خواندید و احترام عدد سنش را نگاه نمی داشتید و با عربده کشی "منم" "منم" می زدید که " هرچه من می گویم." از عوامل پروژه ی «مختار» شنیدم به خاطر اخلاق خوشتان، سه روز به جایتان "بدل" گذاشته و شما را سر صحنه نخواسته و بی شما به فیلمبرداری ادامه داده بودند. در منزل خانم علیزاده، سام درخشانی به شما اظهار لطف کرد و گفت که از بچگی شما را دوست داشته ،اما شما با نهایت بی رحمی وقساوت در جواب گفتید: "شما هنوز هم بچه اید!" درجمع دیگری از دوستان به رامبد جوان اهانت کردید و او با فروتنی شما را پیشکسوت خود خواند. سر صحنه ی فیلم «جرم» احترام آقای کیمیایی را نگاه نداشتید و در حضور جمع به من که بازیگر آن فیلم و آماده ی برداشت پلان بودم، متلک گفتید، طوری که تمرکزم بهم ریخت و دیالوگهایم را فراموش کردم. شما اخلاق حرفه ای دارید؟ حیف آنهمه زحمت که اقای کیمیایی برای شما کشید. وگرنه شما قبل از ایشان هنرور فیلم مسافران بودید. شما یک روز کاری پروژه ی سینمایی «جرم» را از فرط تنگ نظری به گند کشیدید، چرا که از توفیق دیگران رنج می برید. سرصحنه ی «مختار» کسوت آقای زنجانپور را ندید گرفته و ایشان را که آنطرفتر ایستاده بوده، صدا زده و گفته اید " آقای زنجانپور یک دقیقه بیایید کارتان دارم" ...خاطر ایشان که صدها شاگرد تحویل جامعه ی هنری این مملکت داده، به شدت از شما مکدر است. حرمت رسانه را نگه داريد، سینما یا تلویزیون مقدس است شما نبايد از آن به عنوان وسیله ای در جهت خودکامگی و جاه طلبی خودتان استفاده کنید. سیروس الوند بر این عقیده است که عاطفه در فریبرز عرب نیا تعطیل است. گفته اید که فلانی مجنون است، من افتخار می کنم که بازیگری مجنون هستم، چون اصل جنون است و عشق است، نه آن مشخصات من درآوردی که برای بازیگر کامل شدن در برنامه ی «هفت» بر شمردید؛ از جمله "قدرت و اراده "، "پایمردی و شجاعت" و "آنکه در فضای تنگ نگنجد "وغیره .اینها که مشخصات "خلیل عقاب" است! اتفاقا بدانید که بازیگری اگر به هنر می رسد، محصول پردازش درونی ضعف ها و ترس ها و اضطراب هاست.

جناب آقای متوسط! نزاکت داشته باشید و عقیده ی خود را در قالب ادب بیان کنید و دیگر به خاطر یک حرف پیش پا افتاده از مارلون براندو درباره ی انعکاس نور مهتاب روی برکه ی منزلش، از خود بی خود نشوید. اگر دمل پشت گردن ندارید، سر بالا آورید و به خود ماه بنگرید یا اگر شوق عارفانه دارید کمی تذکره الاولیاء بخوانید.گرچه از آنجا که شما را خوب میشناسم بر این نظرم که درون و بیرونتان یکی نیست. شما بهتر است نگران سرنوشت خودتان و فرزندتان باشید.


 

نگاهی به کتاب تاريخ سينما(تاريخ نگاري و پژوهش)

فرهاد ریاضی

تاريخ سينما(تاريخ نگاري و پژوهش)

نويسنده: ديويد بوردول –كريستين تامسون
مترجم: روبرت صافاريان
مشخصات كتاب: نشر مركز/ چاپ اول-1383 / چاپ دوم،1400 نسخه/ 1006 صفحه/ 33000 تومان

درباره كتاب: بي شك اصلي ترين مرجع آشنايي با سينما. خواندن آن براي يك علاقه مند به سينما همچون نان شب واجب است. بوردول در كتاب جامع و مفصل خود، تاريخ سينما را به تفصيل و همراه با نكات آموزشي بسيار زياد معرفي كرده است.

پنج بخش اصلي كتاب عبارت اند از:

• نخستين سال هاي سينما
• آخرين دوره ي سينماي صامت( 1929 –1919)
• توسعه ي سينماي ناطق( 1945 –1926)
• دوره ي پس از جنگ(1946 تا دهه ي 1960)
• سينماي معاصر از سال 1960 تا كنون

 
شايد تنها نقيصه  كتاب، كم بودن و ناقص بودن در سينماي معاصر، به ويژه در دهه ي 90 به بعد مي باشد كه در ويرايش هاي جديدتر كتاب برطرف خواهد شد. ترجمه بي نقص و كم نظير روبرت صافاريان هم بي شك يكي از مهم ترين عناصر محبوبيت اين كتاب در بين سينما دوستان ايراني مي باشد.
 
درباره نويسنده: "دیوید بوردول"(David Bordwell)(زادهٔ۲۳ جولای ۱۹۴۷) نظریه پرداز فیلم و تاریخ‌نگار آمریکایی است. او استاد بازنشستهٔ فیلم از دانشگاه واشنگتون- مدیسون است. همسر سابق او، "کریستین تامسون" نیز از جمله نظریه‌پردازان و تاریخ‌نگاران سرشناس آمریکایی است.

این دو به اتفاق هم کتاب‌های هنر سینما و تاریخ سینما را نگاشته‌اند. هم‌اکنون کتاب هنر سینما در ایالات متحده به‌عنوان اصلی کتاب مقدماتی برای ورود به عالم سینما محسوب می‌شود. "دیوید بوردول" به همراه "کریستین تامسون" از نظریه‌پردازان "نئوفرمالیسم" در سینما محسوب می‌شوند. این‌ها با اتکاء به فرمالیسم روس و احیای آن در یک ساختار جدید به نظریه نئوفرمالیسم شکل دادند. هدف آن‌ها بررسی فیلم به عنوان یک فرم یا ساختاری است که تمامی عناصر و اجزاء آن از قاعده‌های مشخصی تبعیت می‌کند. این قواعد همگی به این منظور به‌کار رفته‌اند که تم و معنای نهایی فیلم را به بیننده القاء کنند. در دیدگاه نئوفرمالیست‌ها مفهوم فرمالیستی آشنایی‌زدایی نیز از اهمیت اساسی برخوردار است. آن‌ها این مقوله را در تفسیر و توجیه برخی شگردهای سینمایی به کار می‌برند.

درباره مترجم:  روبرت صافاريان متولد 1333 در تهران. او فارغ‌التحصیل رشته کارگردانی از مدرسه عالی تلویزیون و سینما در سال 1353 مي باشد. از  ديگر آثار مهم او در زمينه ي ترجمه مي توان به "اومانيسم در نقد فيلم" (رابيين وود) اشاره كرد.
 

بخش هايي از كتاب:

(صفحه ي 563-  زندگي ميگل آنجلو آنتونيوني)

دراماتيزاسيون خاموش شخصيت هاي سطحي و فلج در كارهاي آنتونيوني، در دوراني كه اگزيستانسياليسم هم با اقبال روبرو شده بود، بازتاب همدلانه اي يافت. او شايد بيش از هر كارگردان ديگري فيلمسازان را ترغيب كرد در زمينه روايت هاي مبتني بر حذف و با پايان هاي باز تجربه كنند. خوان باردم، ميكلاش يانچو و تئو آنجلوپولوس از سبك متمايز او، نكته ها آموختند.

نبرد با فیلم های سخیف سینمای ایران

واقعا دلمون از دست این فیلم های سخیف گرفته !

ای خدا تا کی باید این فیلم های مسخره ی پخش خانگی و یا سینمایی رو تحمل کنیم ؟

بیایید از این به بعد این فیلم ها را تحریم کنیم تا کارگردان ها فکر نکنند با یک سری آدم بیشور طرف هستند !

تو رو خدا گوش کنید !

به همین دلیل صفحه ای توی فیس بوک باز کرده ام که صرف مدت کمی 2000 نفر لایک کرده اند !

شما هم به ما بپیوندید 

آدرس صفحه : https://www.facebook.com/pages/%D9%86%D8%A8%D8%B1%D8%AF-%D8%A8%D8%A7-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%AE%DB%8C%D9%81-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86/175076679201363

اگر روی عکس ها هم کلیک کنید وارد صفحه میشد

ایمیل من برای شما : [e-mail]

«لبه ي پرتگاه»(فيلمنامه)

فرهاد ریاضی

«لبه ي پرتگاه»(فيلمنامه)

نويسنده: بهرام بيضايي

مشخصات كتاب:  انتشاراتروشنگران و مطالعات زنان / چاپ دوم ، 1386 / تيراژ 3000 نسخه / 154 صفحه / 2500 تومان


درباره ي كتاب: يكي از بهترين فيلمنامه ها(و شايد حتي بهترين) و آثار ساخته نشده ي بهرام بيضايي. فيلمنامه اي كه قرار بود در سال 86 ساخته شود. حتي اين سناريو به مرحله ي پيش توليد و انتخاب بازيگر هم رسيد، اما اختلاف نظر بيضايي و حميد اعتباريان(تهيه كننده ي فيلم)، اين فيلمنامه را هم به سرنوشت بسياري از آثار بيضايي به كتابخانه ها فرستاد. بيضايي پس از قطعي شدن عدم ساخت فيلم، فيلمنامه را در سال 87 به چاپ رساند تا يكي از بزرگترين حسرت هاي سينماي ايران رقم بخورد.

فيلمنامه ي بسيار پيچيده و درگير كننده ي بيضايي كه در بخش هايي حتي به روش سيال ذهن روايت مي شود، براي نخستين بار از روايتي فيلم در فيلم در فيلم جهت داستان خود بهره گرفت. بيضايي كه پيش از اين در فيلمنامه ي «فيلم در فيلم «اين تكنيك و مضمون را انجام داده بود، اين بار به شكلي راديكال تر و پيچيده تر از اين شيوه در داستان خود بهره مي برد. فيلمنامه به شدت مبتني بر تصوير است. در روايت حتي پيچيده ترين حركات دوربين هم پيش بيني شده است. نگاه ها، سكوت ها، و.... بيضايي در اين اثر هم همانند تمامي آثار خود از مضمون هويت و تلاش در پي يافتن آن به عنوان عنصري موتيف وار به زيبايي بهره ي تمام را مي برد. او به زيبايي قصه اي صرف پر تعليق را در ابتدا به نقدي كوبنده بر اجتماع و مناسبات آن تبديل مي كند. داستان، قصه ي بازيگر سينما، پروا نيازي مي باشد كه در فيلم »لبه ي پرتگاه» كه در داستان، در حال ساخت است، نقش شيدا شباهنگ(وكيل) را ايفا مي كند. روزي در مسير بازگشت از لوكيشن فيلمبرداري به سمت خانه، در پشت چراغ قرمز با ايست پليس روبرو مي شود. پليس پس از توقف او به علت مشكوك بودن و سرعت بالاي او، دستور بازرسي صندوق عقب ماشين را مي دهد و در حين اين كار با جسدي در پشت ماشين روبرو مي شود، جسدي كه شيدا شباهنگ در فيلم در حال ساخت «لبه ي پرتگاه» با خود حمل مي كرد ! و از اين جاست كه مرز واقعيت و فيلم در حال ساخت، مي شكند و روايت پرتعليق و معمايي داستان آغاز مي شود ....
 
 
بخش هايي از كتاب:

صفحه ي 39 –  اتاق بازجويي {دنباله}

-     سروان غفار پور: قبل از اين كه جسد از دسترس ما خارج شه، آخرين بار خوب نگاهش كنين خانم !
پروا نيازي، معترض، تند رو مي گرداند به سوي خواهر منشي كه مي نويسد –
-     پروا نيازي: تنها بار !
-     سروان غفار پور: { خشمگين } هنوزم نمي شناسينش ؟
يكي از سفيد پوشان روپوش چهره ي جسد را كنار مي زند، پروا مي كوشد نبيند-
-     طوبي طيبي: { طعنه آميز } چه احساسي دارين ؟
-     پروا نيازي: بيشتر از خودم، دلم براي اون مي سوزه !
-      سروان غفار پور: دلسوزي كه نشد تعيين هويت مقتول !
-     پروا نيازي: { معترض} ولي تعيين هويت خودم كه هست !
 

حسن فتحی زندگی دکتر شریعتی را مقابل دوربین می‌برد

کارگردان فیلم‌های سینمایی «پستچی سه بار در نمی‌زند» و «کیفر» در نظر دارد فیلمی مستند درباره دکتر علی شریعتی بسازد.

این اولین مستند کامل و بلند از زندگی زنده‌یاد استاد علی شریعتی، 34 سال پس از درگذشت او خواهد بود.

حسن فتحی در نظر دارد در این فیلم مستند علاوه بر نمایش گوشه‌هایی از زندگی دکتر شریعتی در ایران و فرانسه، به بررسی آثار و اندیشه‌های سیاسی و اجتماعی او نیز بپردازد.

فتحی که در حال حاضر مشغول بررسی یکی دو پروژه سینمایی دیگر است، هنوز زمان آغاز ساخت مستند زندگی‌نامه شریعتی و نام آن را تعیین نکرده است.

فتحی اخیرا مستند «سفر ناتمام» درمورد نادر ابراهیمی نویسنده صاحبنام را کارگردانی کرد که به مناسبت سالروز تولد ابراهیمی در سینما آزادی تهران روی پرده رفت و با استقبال چشمگیر روبرو شد.

فتحی درباره این مستند اخیر خود گفت: «در ساخت این مستند برای ما بسیار مهم بود که از زندگی فردی بگوییم که 50 سال مشغول نگارش بوده و علاوه بر نویسندگی بر هر حوزه‌ای که ورود کرده فردی بسیار موفق بوده است.‌»

فتحی همچنین کارگردان سریال‌های تلویزیونی «پهلوانان نمی‌میرند»، «شب دهم»، «مدار صفر درجه»، «میوه ممنوعه»، «اشک‌ها و لبخندها» و «در مسیر زاینده‌رود» است.

وزارت ارشاد شعر اتل متل را بدلایل زیر ممنوع کرد :

وزارت ارشاد شعر اتل متل را بدلایل زیر ممنوع کرد :

1. استفاده از کلمات زشت مثل پستون

2. صدور شیر به هند

3. ترویج بد حجابی
شعر اصلاح شده :
اتل متل صلوات .گاو علی زده قات . هم دست داره هم آستین .شیرشو بردن فلسطین .بگیر زن مسلمان از حزب الله لبنان .اسمشو بذار حلیمه چون چادرش ضخیمه.

ادعاي كشف اثري ناشناخته از «سعدي»

ادعاي كشف اثري ناشناخته از «سعدي»

يك مجموعه‌دار مدعي است كه در موزه شخصيش كتابي ناشناخته از سعدي با عنوان «خارستان» دارد ، هرچند داخل كشور اجماعي براي انتساب اين كتاب به نويسنده كتاب گلستان وجود ندارد.

به گزارش فارس، سعدي را با ديوان غزلياتش، بوستان و گلستانش مي‌شناسند. هر چند هجويات و مكاتباتي هم از سعدي با هم دوره‌هايش مانده اما زبان شيرين و شيواي سعدي، حكايت‌هاي نغز و اندرزهاي او، اين شاعر را چنان پرآوازه و محبوب كرده است كه آوازه شهرت و محبوبيتش از مرزهاي ايران هم فراتر رفته است. حالا اگر در اين ميان كسي پيدا شود و بگويد سعدي علاوه بر اينها كتاب ديگري در همان سبك و سياق گلستان با نام «خارستان» دارد، دوستان ادب فارسي چه واكنشي خواهند داشت؟

اين روزها چنين اتفاقي افتاده و علي‌اصغر جهانگيري كه استاد دانشگاه است ادعا مي‌كند كه در موزه شخصيش كتابي ناشناخته از سعدي با عنوان «خارستان» دارد و هرچند داخل كشور بحث و نظر درباره تاييد يا رد انتصاب اين كتاب به نويسنده گلستان وجود دارد، كساني از آن طرف آب‌ها و از دانشگاه‌هاي غربي پيدا شده‌اند و تاييد كرده‌اند كه اين كتاب را سعدي نوشته است.

به همين بهانه و براي جويا شدن حكايت خارستان سراغ جهانگيري را گرفتيم كه هم صاحب موزه شخصي است و هم صاحب ذوق ادبي.

** خارستان را در بساط يك لبو فروش پيدا شد

*فارس: ماجراي پيدا شدن اين كتاب منتسب به سعدي به چه زماني مربوط مي‌شود؟

جهانگيري: در موزه كندلوس روستاي كندلوس در منطقه كجور، موزه‌اي شخصي وجود دارد كه يكي از غني‌ترين موزه‌ها است و من از كودكي اشياء قديمي را كه مربوط مي‌شود به سال‌هاي 1880 ميلادي تا اواخر دوره قاجاري در اين موزه گرد هم آورده‌ام. در اين موزه اشياء مختلفي پيدا مي‌شود كه يكي از اين كتاب‌ها «خارستان» است.
من «خارستان» را در كودكي در بساط يك لبو فروش ديدم و با اصرار كتاب را گرفتم. اين كتاب تذهيبي به سبك هرات دارد و همراه با مينياتورهاي زيبا و زيادي است، اين كتاب خوشنويسي شده است و در سلامت كامل اين كتاب به دست من رسيد.

* فارس: از كجا مي‌دانيد كه اين كتاب منتسب به سعدي است و سعدي آن را نوشته؟

جهانگيري: من با چند سعدي شناس كه مي‌شناختم تماس گرفتم و ماجرا را گفتم. آنها گفتند چنين چيزي سابقه ندارد و در هيچ كتابي به اين كتاب اشاره نشده و به آن ارجاع داده نشده و اين قضيه برايشان باوركردني نبود. تا اينكه «آنجلو پير منتذه» سعدي‌شناس و استاد دانشگاه آلمان اين كتاب را ديد و تاييد كرد كه اين كتاب نوشته سعدي است و تاييد او باعث شد كه مسئولان نظام و شخصيت‌ها به ديدن اين كتاب بيايند.

*فارس: جز اين استاد آلماني از سعدي شناسان داخلي كسي هست كه انتساب اين كتاب را به سعدي تاييد كرده باشد؟

جهانگيري: از آن روزگاري كه من پيگير انتساب اين كتاب بودم سال‌ها مي‌گذرد. با خيلي‌ها صحبت كردم مثل مرحوم ايرج افشار و استاد سادات ناصري و همه اين افراد در جريان «خارستان» بودند.

** «خارستان» از كتابخانه سلطنتي فتحعلي شاه قاجار دزديده شده است

* فارس: اين افراد بالاخره صحت انتساب «خارستان» به سعدي را تاييد كردند؟

جهانگيري: دقيقا بحث همين است. چون هيچ مرجعي درباره اين كتاب وجود ندارد. البته تا آنجايي كه پيگيري‌هاي ما نشان مي‌دهد، اين كتاب از كتابخانه سلطنتي فتحعلي شاه قاجار سرقت شده و از آنجا به دست خانواده‌اي رسيده كه مدت‌ها آنجا بوده و سرانجام بعد از سال‌ها آنها كتاب را همراه با كاغذهاي باطله به يك كاغذ فروش مي‌فروشند و اين تنها ردپايي است كه از اين كتاب در تاريخ پيدا كرده‌ايم.

** مايل نبودم «خارستان» از كشور خارج شود

* فارس: پس هنوز هيچ اجماعي در داخل كشور درباره اين كتاب وجود ندارد؟

جهانگيري: همان طور كه گفتم سعدي‌شناس آلماني انتساب كتاب «خارستان» به سعدي را تاييد كرد و مي‌خواست به عنوان موضوع رساله به دانشجوهايش بدهد اما من مايل نبودم اين كتاب از ايران خارج شود. چون ما با اين كتاب كار داريم. مي‌خواهيم در آينده چاپ و منتشرش كنيم و به دست مردم خودمان برسانيم.

* فارس: در داخل كشور هيچ حركتي براي مشخص كردن تكليف «خارستان» انجام نشده است؟

جهانگيري: ما كميته‌اي تشكلي نداديم تا كتاب را به صورت علمي بررسي كنند اما زبان سعدي مشخص است و اين كتاب كاملا زبانش مشابه سعدي در گلستان است.

* فارس: محتواي «خارستان» چيست و به چه موضوعاتي پرداخته است؟

جهانگيري: اين كتاب 16 باب دارد كه هم شامل شعر مي‌شود و هم حكايت‌هايي با قالب نثر و محتواي اين كتاب هم نقد و انتقاد به وضعيت موجود و حاكمان وقت است.

* فارس: نگارش كتاب به چه زماني برمي‌گردد؟

جهانگيري: حدود 300 سال پيش. البته اين كتاب رونويسي شده است و جالب اينكه كسي كه كتاب را خطاطي كرده، وقتي به لغات سخت و نامانوس خورده آنها را در كتاب توضيح داده است.

* فارس: چه طور مي‌شود سعدي با آنهمه شهرت كتابي نوشته باشد و در اين همه سال هيچ اثري از اين كتاب نباشد حتي در هيچ كتابشناسي به آن اشاره نشده باشد؟

جهانگيري: جالب همين نكته است. من گمان مي‌كنم چون اين كتاب زبان تند و انتقادي دارد، سعدي از آشكار كردن آن در زمان حياتش امتناع كرده است و در طي اين سال‌ها كتاب مخفي و مستور مانده است. باب‌هاي اين كتاب به پادشاهان، حكومت‌ها، تربيت اجتماعي و پند و اندرز اختصاص دارد.

* فارس: زبان سعدي در گلستان به مدح حاكم زمان خودش باز است اما در بقيه موارد خيلي جاها زبان سرخي دارد و به نظر مي‌رسد نوشتن كتاب ديگري از طرف سعدي بي‌معني باشد؟

جهانگيري: زبان سعدي در گلستان و بوستان مثبت است و با ديد مثبت به اتفاقات نگاه مي‌كند ولي در «خارستان» زبان سعدي انتقادي است و اين موضوع كتابي متفاوت از «خارستان» مي‌سازد.

* فارس: برنامه‌اي براي انتشار كتاب و كار علمي روي «خارستان» داريد؟

جهانگيري: من اين روزها بسيار پر مشغله هستم و اگر فراغتي به دست آيد حتما به اين موضوع مي‌پردازم.

** سندي درباره شهر سمنگان در موزه كندلوس

* فارس: در موزه كندلوس آثار باستاني ديگر مرتبط با زبان و ادبيات فارسي وجود دارد؟

جهانگيري: در اين موزه اشياء منحصر به فردي وجود دارد. مثل صفحه‌هايي كه روي موم از مظفرالدين شاه و اميراتابك ضبط شده است يا ما سندي داريم مبني بر هويت تاريخي شهر سمنگان، همان جايي كه رستم و تهمينه با هم ازدواج كرده‌اند. اين در حالي است كه مي‌گويند شاهنامه افسانه است. طبق اسنادي كه در موزه سمنگان است، سمنگان شهري در جنوب درياي خزر بوده كه رستم به اين شهر مي‌آيد و با تهميه ازدواج مي‌كند.

کد خبر:85444 - فرهنگ

فخر فروشی سال نود

1)فخر فروشی در سال ۹۰ !
دیشب نون سنگک خوردیم با پنیر
تازه لامپامون هم روشن بود !

«جرم» مسعود كيميايي پروانه نمایش گرفت

به گزارش سينمانگار، به نقل از روابط عمومي معاونت امور سينمايي و سمعي و بصري وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، جلسات شوراي صدور پروانه نمايش 35 ميليمتري و شوراي صدور پروانه فيلمسازي 35 ميليمتري در 29 فروردين‌ماه در اداره كل ارزشيابي و نظارت تشكيل شد.

فيلم‌هاي «ديوار شيشه‌اي» به تهيه‌كنندگي سيد محسن جاهد و كارگرداني شاهين باباپور(ژانر اجتماعي) و «آهوي پيشوني سفيد» به تهيه‌كنندگي سيدجواد هاشمي(تهيه‌كننده اول) و كارگرداني سيد‌مسعود اطيابي(ژانر كودك) عناوين پروژه‌هايي است كه از اين شورا پروانه ساخت دريافت كرده است.

به گزارش سينمانگار، شوراي صدور پروانه نمايش براي فيلم‌هاي «جرم» به تهيه‌كنندگي و كارگرداني مسعود كيميايي و «مرگ سپيد» به كارگرداني و تهيه‌كنندگي مرتضي آتش‌زمزم پروانه نمايش صادر كرده است.

فيلم «جرم» که بیست و هشتمین اثر سینمایی مسعود کیمیایی است، موفق به دريافت سيمرغ بلورین بهترين فيلم از بيست و نهمين دوره جشنواره فيلم فجر شد.

هديه تهراني در دادگاه حاضر شد

به گزارش سینمانگار، هديه تهراني، صبح امروز براي رسيدگي به پرونده چك برگشتي در دادگاه حاضر شد.

فارس گزارش داد: مدتي قبل طراح نمايشگاهي كه هديه تهراني سال گذشته برگزار كرده بود،‌ از وي شكايت كرده بود كه بعد از طي مراحل قانوني و مختلف صبح امروز جلسه رسيدگي در مجتمع قضايي شهيد قدوسي برگزار شد.

هديه تهراني امروز در جلسه دادگاه حاضر شد و به دفاع از خود پرداخت.

با نظر قاضي پرونده، ختم جلسه رسيدگي اعلام و صدور حكم به آينده موكول شده است.

هديه تهراني در خصوص شكايت طراح نمايشگاه "آب" از وي در دادگاه گفت: اين موضوع مراحل قانوني خود را مي‌گذراند و قاضي درباره اين مسئله رأي صادر مي‌كند.

وي در ادامه افزود: حتماً درباره اينكه اين موضوع توسط وكيل شاكي رسانه‌اي شده است، با طرح شكايت اعاده حيثيت خواهم كرد.

اين بازيگر مشهور كشورمان درباره جزئيات اين پرونده توضيحاتي ارائه نكرد.

تهراني درباره نقش سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري در پرداخت مبلغ چك شاكي نيز گفت: اين موضوع به سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري ارتباطي ندارد.

آذرماه سال 88 هديه تهراني نمايشگاه عكسي با موضوع "آب" در خانه هنرمندان بر پا كرد كه امروز خبري از سوي وكيل شاكي از وي با مضمون "طراح نمايشگاه هديه تهراني به‎خاطر نقد نشدن وجه چك، از اين بازيگر شكايت كرد" منتشر شد.

 

فخر فروشی سال نود

1)فخر فروشی در سال ۹۰ !
دیشب نون سنگک خوردیم با پنیر
تازه لامپامون هم روشن بود !

فرج الله سلحشور فیلم ساخته است!

فيلم تلويزيوني جديد سلحشور سال 90 روي آنتن مي رود

تصويربرداري پنج قسمت از "قصه‌هاي خدا" که توسط فرج‌الله سلحشور تهيه‌ مي‌شود به پايان رسيد.

به گزارش سينما پرس ، اين سريال قرآني که قرار است در 50 قسمت توليد شود توسط فرج‌الله سلحشور سال 90 روي آنتن مي‌رود.

تهيه‌کننده اين کار در ادامه خبر آورده، هم‌اکنون پنچ قسمت از اين کار تصويربرداري شده است. اين مجموعه قرآني لوکيشن‌هايش در شهرهاي مختلف ايران خواهد بود. ساخت اين مجموعه قرآني را چند کارگردان بر عهده خواهند داشت.

انتهاي پيام/ع

انتهای خبر / خبرگزاری سینمای ایران/ کد خبر 16995

---

نمیدانم قضیه ی داداگاه این آقا چی شد ؟ و چرا محاکمه ی ایشان به خاطرات باید سپرده شود
امیدوارم اگر گناهی دارد به سزای اعمالش برسد

پسرانی كه هنر را از پدرانشان به ارث می‌برند/ پسرانی با پدر سینمایی

پسرانی كه هنر را از پدرانشان به ارث می‌برند.

بهمن کیارستمی مستند ساز و تدوینگر سینما، فرزند عباس کیارستمی؛ وی تا کنون هفت فیلم مستند ساخته که مورد تحسین منتقدان قرار گفته است.

مجید انتظامی فرزند عزت الله انتظامی؛ او آهنگساز موسیقی فیلم، نوازنده ابوا و مدرس موسیقی است که در سال 89 به عنوان چهره ماندگار موسیقی مورد تقدیر قرار گفت.

علی مصفا بازیگر سینما و تلوزیون فرزند مظاهر مصفا شاعر ادیب و استاد دانشگاه تهران؛ دکتر مظاهر مصفا یکی از برجسته ترین قصیده‌سرایان ایرانی بعد از ملک الشعرای بهار (محمدتقی بهار) است.

ایرج نوذری بازیگر و مجری تلوزیونی فرزند مرحوم منوچهر نوذری دوبلور و مجری قدیمی تلوزیون. ایرج نوذری متولد ۷ اسفند ۱۳۴۲ بازیگر و قهرمان کونگ فو می‌باشد او به زبان‌های سنسکریت، هندی، اردو، اسپانیایی، فرانسوی و انگلیسی مسلط است و هم اکنون ریاست امور بین‌الملل کونگ فوی ایران را برعهده دارد.

پولاد کیمیایی بازیگر جوان سینمای ایران فرزند مسعود کیمیایی؛ وی فعالیت‌های سینمایی خود را از ۷ سالگی و با بازی در فیلم سرب به کارگردانی پدرش آغاز کرد و بعد از آن در فیلم‌های تجارت، ضیافت، سلطان، فریاد، اعتراض، سربازهای جمعه، حکم و رئیس ایفای نقش کرد. پولاد فیلم‌های دیگری چون صحنهٔ جرم ورود ممنوع و شمعی در باد را نیز در کارنامه خود دارد. وی در سال ۱۳۸۷ در سریال مرگ تدریجی یک رویا به کارگردانی فریدون جیرانی به ایفای نقش پرداخت که این اولین تجربهٔ پولاد کیمیایی در تلویزیون است.

نادر مشایخی موسیقیدان و رهبر ارکستر سمفونیک تهران فرزند جمشید مشایخی بازیگر ایرانی.

برزو ارجمند بازیگر سینما و تلوزیون پسر بازیگر سینما انوشیروان ارجمند. عموی وی داریوش ارجمند نیز بازیگر سینما و تلوزیون است.

مرحوم کاوه گلستان عکاس خبری و هنری، فرزند ابراهیم گلستان، نویسنده و کارگردان ایرانی.

-----------------------------------

مسعود فراستی به بر نامه ی هفت باز می گردد !

برنامه سینمایی "هفت" با آغاز عید نوروز دچار وقفه ای دو هفته ای شد و روی آنتن شبکه 3 نرفت. حال که عید به پایان رسیده است قرار است نمایش زنده برنامه هفت از این هفته بار دیگر از سرگرفته شود.

طبق پیگیری های خبرنگار کافه سینما و گفتگو با فریدون جیرانی و مسعود فراستی، خبردار شدیم که مسعود فراستی از این هفته بار دیگر به برنامه هفت باز خواهد گشت و روی صندلی همیشگی اش خواهد نشست. فراستی که پس از ان برنامه جنجالی و آن حرفهای تند علیه مسعود کیمیایی چند هفته ای در برنامه هفت حضور نداشت قرار است از این هفته بار دیگر قسمت نقد فیلم های روی پرده در برنامه هفت را مدیریت کند.

هنوز به طور دقیق مشخص نشده است که در این هفته برنامه هفت قراراست چه فیلمی مورد نقد و برسی قرار گیرد و کدام کارگردان قرار است رو در روی فراستی و جیرانی بنشیند، اما طبق پیگیریهای کافه سینما، احتمال می رود از بین فیلم های "اخراجی ها3 " و "یکی از ما دو نفر" یک فیلم ، فیلم مورد بحث این هفته هفت باشد.

مسعود فراستی از موافقان اخراجی ها 1 و 2 بود و موضع تازه‌اش درباره قسمت سوم این سری فیلم‌ها جالب خواهد بود. آیا جدال میان فراستی و ده نمکی ، مانند مناظره این دو بر سر سریال "دارا و ندار" تند و تیز و آتشین خواهد بود با نه؟

درآن سو اگر "یکی از ما دو نفر" فیلم مورد بحث این قسمت هفت باشد باز هم می توان شاهد رو در رویی جالبی ما بین فراستی و میلانی بود. پیش از این تهمینه میلانی در برنامه رادیویی "سینما-صدا" به مجری گری فرزاد حسنی ، وقتی فیلم اش -سوپراستار- مورد انتقاد شدید فرزاد حسنی قرار گرفت به یکباره در آن برنامه زنده فرزاد حسنی را متهم به خط گیری از مخالفانش کرد! و دست بازیگر جوان فیلم اش را گرفت و در میانه ی برنامه سالن برنامه را ترک کرد!.

باید منتظر شروع دوباره برنامه "هفت" ماند. برنامه‌های آینده می‌تواند از همیشه پربارتر باشد.

 

کافه سینما / حسین لامعی

جدایی نادر از سیمین 143 فیلم شد

در نظرسنجی از کاربران فعال سایت IMDB، فیلم «جدایی نادر از سیمین» ساخته اصغر فرهادی در جمع 250 فیلم برتر تاریخ سینمای جهان قرار گرفت.

این نظرسنجی که شامل رأی کاربران محدودتری نسبت به نظرسنجی اعلام شده پیش از این، که خبر آن در سایت سینمانگار منتشر شده بود می باشد، بیشترین ارجاع را در بین اهالی سینما و سینما دوستان دارد.

طبق این نظرسنجی، فیلم فرهادی تا این لحظه، در جایگاه 143 بهترین فیلمهای تاریخ سینمای جهان و بالاتر از فیلمهای مطرحی چون «بهترین سالهای زندگی ما»، «بعداز ظهر سگی»، «هشت و نیم»، «چهارصد ضربه» و «جاده» قرار دارد.

این اولین بار است که فیلمی از ایران به این لیست راه می یابد.

به گزارش سینمانگار، نکته مثبت در این بین، این است که این اتفاق سبب افرایش توجه کاربران چند صد میلیونی سایت IMDb و تماشاچیان سینما در سطح بین المللی به این فیلم و زمینه ساز اقبال منتقدین و تماشاگران سینما به آن، در اکران جهانی فیلم می شود. اتفاقی که می تواند بستر خوبی را برای معرفی و گسترش دوباره سینمای ایران به جهان فراهم کند.

http://www.imdb.com/chart/top

جدایی نادر از سیمین دیگر سوم نیست ! :(