میرال ساخته جولین اشنابل در ونیز اکران شد

جولین اشنابل پر از استعداد است. از نقاشی‎ها و کولاژها گرفته تا فیلم‎های او هنر امری ذاتی در وجودش می‎باشد. او با فیلم  وسیله غواصی و شنای پروانه The Diving Bell and the Butterfly دو سال پیش توانست نامزد اسکار بهترین کارگردانی و برنده جوایز متعدد دیگر شود.

اشنابل دو بار کاندید شیرطلایی ونیز برای فیلم‎های باسکیت (1996) و قبل از شب سقوط (2000)  شده است و بار دیگر به جشنواره ونیز آمده است تا با میرال Miral شانس خود را برای تصاحب شیرطلایی امتحان کند.

 

 

 

داستان میرال در اورشلیم سال 1948 می‎گذرد. حیند حسینی در مسیر کارش 55 کودک یتیم شده را در معبر می‎بیند و آن‎ها را به خانه می‎برد. حسینی به کودکان غذا و سرپناه می‎دهد. پس از گذر 6ماه تعداد این کودکان از 55 به 2000 می‎رسد و او انجمن حمایتی از کودکان بنا می‎نهد. داستان فیلم به سمت زندگی یکی از این کودکان به نام میرال کشیده می‎شود. او در 7 سالگی از جانب پدرش پس از مرگ مادرش و جنگ به اردوگاه فرستاده می‎شود. در 17 سالگی در اردوگاه جنگ زدگان به تدریس مشغول شده و در آنجا علاقه به هانی یکی از فعالان سیاسی پیدا می‎کند. در میان جنگ زدگان به یکباره ماما حیندی را می‎یابند که روزگاری به آن‎ها محبت کرده است.

 

یکی از نکات جالب در مورد این فیلم این است که در روز قدس در جشنواره ونیز فیلمی در مورد انسانیت در فلسطین اشغالی به نمایش درمی‎آید. در فیلم اشنابل ویلیام دافو، فریدا پینتو (میرال)، ونسا ردگریو و هیام عباس ایفای نقاش کرده‎اند.

 

چوب نروژی درامی عاشقانه دیگر از آن هونگ ترن

آن هونگ ترن کارگردان خوش ذوق ویتنامی با تجربه خاصی پای به قدیمی‎ترین رویداد سینمایی جهان یعنی فستیوال ونیز گذاشته است. او در کارنامه خود شیر طلایی را برای ساخت سیکلو Cyclo در سال 1995 دارد. کارگردان فیلم خوش ساخت بوی پاپایای سبز The Scent of Green Papaya این بار با درامی عاشقانه اقتباس از رمان چوب نروژی Norwegian Wood نوشته هاروکی موروکامی شانس خود را برای ربودن دومین شیرطلایی خود امتحان می‎کند.

 

 

خلاصه داستان: نوای غمگین و احساس آهنگ کلاسیکی از بیتل‎ها شاید همان چیزی است که تورو واتانابه برای ادامه رابطه زندگیش نیاز دارد. او به زندگی با اطمینان کافی نمی‎نگرد. در دل یک دانشکده آرام در توکیو واتانابه در 1969 عاشق دختری زیبا و درون‎نگرا به نام نائوکو می‎شود. اما رابطه شورانگیز متقابلشان با مرگ تراژیک بهترین دوستشان به تأخیر می‎افتد. واتانابه با احساس مرگ در همه جا زندگی را می‎گذراند هنگامی که نائوکو حس می‎کند قسمتی جدایی ناپذیر از خودش را گم کرده است. در شب تولد بیست سالگی نائوکو آن‎ها بالاخره ساز عشق را با یکدیگر کوک می‎کنند. هرچند نائوکو به زودی تصمیم می‎گیرد دانشکده را ترک کند و گوشه‎گیر می‎شود. سر راه واتانابه، دختری سرحال و شاداب به نام میدوری قرار می‎گرد دقیقا خصوصیاتی که زندگی تورو کم دارد. حال او باید بین گذشته و آینده انتخاب کند.

 

فیلم به مدت 133 دقیقه محصول کشور ژاپن می‎باشد و بازیگرانی چون رینکو کیکوچی، کنیشی ماتسویاما و کیکو میزوهورا در آن ایفای نقش کرده‎اند.

گوسفند سیاه اولین ساخته سلستینی در ونیز

آسانیو سلستینی یکی از معدود کارگردانانی است که برای اولین بار در شصت و هفتمین دوره فستیوال ونیز پای به این رقابت گذاشته است. نکته جالب در مورد او این است که گوسفند سیاه The Black Sheep اولین فیلم داستانی او پس از یک مستند خوش ساخت میباشد. فیلمنامه توسط خود سلستینی، اوگو چیتی و ویلیام لبیت به نگارش درآمده است. در بین این سه نویسنده تنها اوگو چیتی سابقه شرکت در این فستیوال را دارد. چیتی با فیلم Albergo Roma در سال 1996 جایزه کداک را از به خود اختصاص داده است.

گوسفند سیاه یکی از سه فیلم ایتالیایی حاضر در بخش مسابقه می‎باشد که داستانش در یک تیمارستان می‎گذرد. محوریت فیلم بر روی شخصیت نیکولا با بازی خود سلستینی است که به ناحق به تیمارستان فرستاده شده و سعی بر داشتن صبر می‎کند. این اثر مشکلات زیادی را برای او از نظر کارگردانی در فضای یک تیمارستان داشته است.

 

منتقدی از مجله اسکرین این فیلم را یک فیلم سبک برای این جشنواره قلمداد کرد ولی در انتهای نظرش گفت ولی من به حضور چنین فیلم‎هایی خوش بین هستم.

 

سلستینی از کارگردانان و بازیگران تئاتر است که با مونولوگ‎های خود در تئاتر به شیوه خاصی دست یافته است. در فیلم گوسفند سیاه به جز سلستینی، جیورجیو تیراباسیو و مایا سایا ایفای نقش کرده‎اند.

باران فرش قرمز فستیوال ونیز را چند ساعتی مختل کرد

روز سوم جشنواره فیلم ونیز در سانس دو و سه گورباچف به کارگردانی استفانو اینسرتی و معدود نفرات خوشحال به کارگردانی آنتونی کوردیر اکران شد. در این روز باد و باران شدیدی که در عکس‎ها مشخص است محل جشنواره را با مشکلات فراوانی مواجه کرد. باد و باران شیرهای ونیز را که به عنوان نماد در سردر هر محل قرارداشتند واژگون و دکور ورودی را به هم ریخت.

 

 

هر کدام از کارگردانان کشورهای مختلف به شوق حضور در یک فستیوال معتبر پای به آن رقابت می‎گذارند. این جشنواره که در یکی از زیباترین شهرهای جهان برگزار می‎شود. ستاره‎های فیلم‎ها برای قدم گذاشتن بر قایق‎های مجلل و فرش قرمز این جشنواره لحظه شماری می‎کنند. اما طوفان دیروز عوامل فیلم‎های گورباچف و معدود نفرات خوشحال که به ترتیب در سانس دوم (14:30 به وقت محلی) و سوم (16:45 به وقت محلی) اکران شدند را از قدم زدن بر روی فرش قرمز ناکام گذاشت.

 

 

دو نکته در مورد باران دیروز را می‎توان ذکر کرد:

1-     چرا مسئولین ونیز این شرایط آب و هوایی را پیش بینی نکرده بودند تا چنین اوضاعی پیش نیاید.

2-     پس از پایان یافتن این طوفان دو ساعته ظرف مدت کوتاهی همه چیز برقرار شد که انگار نه انگار چنین باران شدید همه چیز را دستخوش تغییر کرده بود. پس از پایان طوفان فرش قرمز برای عوامل فیلم جایی دیگر به کارگردانی سوفیا کاپولا پهن شد. جان وو برای فیلم فرمانروایی آدمکشان و چند تن دیگر از هنرمندان روز گذشته بر روی فرش قرمز حاضر شدند.

 

جان وو در جشنواره ونیز جایزه گرفت

فیلمساز برجسته هنگ کنگی جان وو شب گذشته جایزه یک عمر تلاشش را از دستان کوئنتین تارانتینو کارگردانی که همیشه او را ستایش کرده است دریافت کرد. به همین مناسبت فیلم فرمانروایی آدمکشان را که جان وو با همکاری سو چائو پین کارگردانی کرده است، ساعت 21:30 به وقت محلی اکران شد.

 

مارکو مولر مدیر هنری جشنواره ونیز، سبک تاثیرگذار وو را از فیلم‌های کمدی دوران اول کاری‌اش همین طور فیلم‌های رزمی او در هنگ کنگ دهه 1970 تا بلاک باسترهای دهه اخیر مانند تغییر چهره و مأموریت غیرممکن را مورد تحسین قرار داد.

 

مولر گفت: «بعضی از فضاسازی‌ها و سکانس‌های اکشن فیلم‌های او تا ابد در خاطر می‌مانند.»

 

میشل یو بازیگر صاحب‎نام متولد مالزی و جانگ وو-سانگ بازیگر کره‌ای در فیلم رزمی فرمانروایی آدمکشان نقش‌آفرینی کرده‌اند که داستان آن در چین باستان رخ داده و درباره یک آدمکش حرفه‌ای است.

 

در روز دوم سپتامبر یعنی یک روز قبل از این مراسم در یکی از سالن‎ها دو فیلم دیگر جان وو به عنوان ادای احترام به این کارگردان 64 ساله اکران شدند. آدمکش یکی از شاهکارهای وو که نسخه ترمیم‌شده آن به نمایش درمی‌آید و فیلم کره‌ای Mujeokja که بازسازی فیلم فردایی بهتر او است.

تصاویر روز دوم جشنواره ونیز

تصاویر روز دوم جشنواره ونیز

فیلم‎های راه یافته به بخش ‎مسابقه فیلم‎های 3بعدی

 

آخرین The Last Airbender (ام نایت شیامالان/2010)

آلیس در سرزمین عجایب Alice in Wonderland (تیم برتون/2010)

آوای وحش Call of the Wild (ریچارد گابی/2010)

ابری با احتمال بارش توپ‎های گوشتی Cloudy with a Chance of Meatballs (فیل لرد و کریس میلر/2009)

اواتار Avatar (جیمز کامرون/2010)

جی فورس G-Force (هویت یتمن/2009)

چطور اژدهایتان را رام کنید How To Train Your Dragon (کریس سندرز و دین دبلیوس/2010)

داستان اسباب بازی Toy Story – 3D (جان لاستر/2010)

داستان اسباب بازی 2 Toy Story 2 - 3D (جان لاستر، لی آنکریک و اَش برانون)

داستان اسباب بازی 3 Toy Story 3 (لی آنکریک)

سرود کریسمس A Christmas Carol (رابرت زمه کیس/2009)

سیاره 51 Planet 51 (جورج بلانکو، خاویر آباد و مارکوس مارتینز/2009)

شرک 4 Shrek Forever After (مایک میتچل/2010)

گربه‎ها و سگ‎ها: انتقام از کیتی گالور Cats & Dogs: The Revenge of Kitty Galore (برد پیتون)

مقصد نهایی The Final Destination 3D (دیوید آر الیز)

نبرد تایتان‎ها Clash of the Titans (لوئیس لتریر/2010)

U2 3D (کاترین اونز و مارک پلینگتون)

 

هیئت داوران فیلم‎های 3بعدی:

تاکشی شیمیزو (ژاپن/ریاست هیئت داوران) – جیم هوبرمن (آمریکا) – دیوید زیمانی (ایتالیا)

 

یک تئاتری اصیل..........

این روزها میبینیم که بازیگر مشهدی خانه سینمای تهران گل کاشته و داره شیوه ی جدیدی از بازیگری و نگرش به این پروسه را به همه ارائه میده.این هنرمند در اصل تئاتری معتقد است که تئاتر در مقايسه با سينما اتفاق هنري‌تري است.حال با هم ببینیم او در نشست خبری تئاترش به نام سگ سکوت چه کرده
اين بازيگر كه از 15 تير ماه با نمايش «سگ سكوت» در تماشاخانه ايرانشهر به صحنه رفت.در نشست خبري اين نمايش با بيان اين مطلب ادامه داد: تئاتر براي يك بازيگر پروسه شارژ بسيار عالي محسوب مي‌شود. به ويژه براي بازيگران سينما كه فرصت چنداني براي شارژ فكر، بيان و ... پيدا نمي‌كنند، اما تئاتر به دليل مبادلات‌اش اتفاق هنري‌تري در قياس با سينماست.
او ادامه داد: در سينما به دليل مرحله پيش‌توليد سريع آن، چيزي براي ديالوگ‌كردن وجود ندارد به همين دليل ممكن است يك اثر سينمايي به ورطه ابتذال بيفتد.بهداد درباره حضورش در اين اثر نمايشي توضيح داد: تئاتر براي من كه تحصيلات‌ام تئاتري است، موضوع شگفت‌انگيزي نيست. چراكه در دوره دانشجويي تجربه كاركردن در بسياري از آثار را داشته‌ام. شگفتي تئاتر براي من در روزمرگي و رشد كُند آن است. از آن‌جا كه اين رشد كُند اصالت و حقيقت دارد، موجب شگفتي من مي‌شود. البته من از تئاتر خيلي مي‌ترسيدم چون از سال‌هاي دانشجويي‌ام بسيار فاصله گرفته بودم و صحنه را در حد رفع تكليف

                                                             

دانشگاه تجربه كرده بودم. اما حضور بازيگري مانند پانته‌آ بهرام كمك بسياري به من كرد و معتقدم حضور او در اين نمايش كاملا جادويي است.به گزارش ايسنا، در ادامه اين نشست كه در خانه هنرمندان ايران برگزار شد، طلا معتضدي نويسنده و دراماتورژ نمايش «سگ سكوت» با اشاره به همكاري‌اش با آروند دشت‌آراي و سارا ريحاني از سه سال پيش درباره اين تجربه جديد توضيح داد: اصولا ما كارمان را با يك متريال اوليه آغاز مي‌كنيم و هر سه درباره آن نظر مي‌دهيم و در طول زمان و با توجه به قابليت‌هاي بازيگران و ديگر اعضاي گروه، نمايش شكل مي‌گيرد.
او همچنين با اشاره به وجود عنصر روايت در اين نمايش يادآور شد: ايده اوليه اين متن بازگشت است مردي بعد از مدت‌ها به خانه پدري‌اش بازمي‌گردد و اتفاقاتي ميان همسر او و خواهرش شكل مي‌گيرد، نمايش چيزي بين زمان ذهني و واقعي است و به معناي ديگر برداشتن مرز بين خواب و زندگي واقعي است.
معتضدي كه پيش از اين دو تجربه همكاري مشترك با گروه هنرهاي اجرايي ويرگول داشته است، تصريح كرد: بعد از نمايش «راهشو پيدا كن» تصميم گرفتيم به زباني ساده‌تر برسيم كه تماشاگر بتواند با ما همراه شود و نمايش جديد ما نقطه شروعي است براي روايت يك قصه در تئاتر تجربي، چراكه همواره اين چالش وجود داشته كه آيا تئاتر تجربي مي‌تواند قصه‌اي هم روايت كند و ما اميدواريم كه بتوانيم در اين زمينه موفق شويم، البته داستان نمايش ما خطي نيست.در بخش ديگري از اين نشست آروند دشت‌آراي كارگردان اين نمايش به تشريح ويژگي‌هاي اين اثر نمايشي پرداخت و گفت: اين نخستين تئاتري است كه تهيه‌كننده خصوصي دارد و از همان آغاز با بازيگران قراردادهاي مرسوم بسته شده است. از سوي ديگر استفاده از بازيگران سينمايي در يك تئاتر تجربي ديگر ويژگي نمايش ماست، چراكه معمولا اين بازيگران در تئاترهاي غيرتجربي حضور دارند و اين نخستين‌بار است كه از بازيگران سينما در تئاتر تجربي استفاده مي‌كنيم، حضور بازيگران سينما در تئاتر قبلا تجربه شده است، اما اين بازيگران به تئاتر تجربي راه نيافته‌اند. چون اصولا بايد در اين شيوه نمايشي ديده نشوند و در خدمت كار باشند و اين نيازمند فرهنگي است كه در سينماي امروز ما وجود ندارد.
به اعتقاد او؛ پروسه پردازش و مهندسي يك ايده، يكي از مهم‌ترين نكات در مورد توليد آثار تجربي است.
دشت‌آراي در اين زمينه متذكر شد: رابطه ما با تمام اعضاي گروه كاملا متفاوت است و پروسه‌اي كاملا كاربردي و آزمايشي است. اين نوع تئاتر بسيار خطرناك، دشوار و پر از تاريكي است. اصالت، زماني رخ مي‌دهد كه تك‌تك عناصر پروسه را به طور آزمايشگاهي و با تغييرات صددرصدي بپذيريم.
سپس سارا ريحاني طراح حركات و يكي از بازيگران اين نمايش هم در سخناني مهم‌ترين عنصر موجود در پروسه كاري اين گروه نمايشي را اطمينان دانست و يادآور شد: در فضاي بداهه‌پردازي تا زماني كه نتوانيم خود را رها كنيم توليدي اتفاق نمي‌افتد. در اين نمايش طراحي حركت معاصر انجام داديم و تمرينات و حركت‌مان همه بر مبناي آزادشدن همه اعضاي گروه بود.
او ادامه داد: آن‌چه براي ما اهميت بسياري دارد انتظاري است كه از تماشاگر داريم كه بدون پيش‌زمينه و پيش‌فرض به ما اجازه بدهد كه او را رها كنيم.

همچنين آروند دشت‌آراي با ارايه توضيحاتي در مورد ديگر تجربيات مشترك‌اش با سارا ريحاني و طلا معتضدي اضافه كرد: در گروه ما نخستين‌بار است كه نوعي روايت را تجربه مي‌كنيم و اين چالشي است ميان فضاسازي و قصه‌سازي اين متن به ما اجازه داد كه در كنار روايت قصه نوع چينش كلمات به گونه‌اي باشد كه اجازه فضاسازي را بدهد.

او سپس درباره اجراي اين نمايش در تماشاخانه ايرانشهر افزود: در پروسه تمرين رايزني‌هايي را با مكان‌هايي مانند فرهنگسراها، كاروانسراها و ... انجام داديم، اما مي‌خواستيم سالن استانداردي در خور نمايش‌مان داشته باشيم كه به لحاظ نورپردازي و امكانات حرفه‌اي و همين‌طور دسترسي مخاطبان كاملا مناسب باشد. بر همين اساس در بازديد از تماشاخانه ايرانشهر اين سالن را بهترين و ايده‌آل‌ترين مكان براي اجراي نمايش‌مان ديديم.

امیدوارم که او پله های ترقی را یک به یک بالا رود تا به کمال برسد.

مرتبت با وبلاگ نمایشی دکتر ونگاس

www.vangas.blogfa.com

عکس هایی از جشنواره ونیز

عکس های داوران و بازیگران فیلم ساطور!

اخراجی های 3

بدون شرح!!!

هیئت داوران بخش‎های جنبی جشنواره فیلم ونیز

 

 

هیئت داوران بخش «افق‎ها»

 

ریاست هیئت داوران: شیرین نشاط

متولد 1957 در ایران – عکاس و کارگردان

خالق زنان بدون مردان که سال گذشته شیرنقره‎ای برای بهترین کارگردانی را از همین جشنواره کسب کرد.

 

دیگر داوران: راجا اماری (تونس) – لاو دیاز (فیلیپین) – الکساندر هورواث (اطریش) – پترو مارچلو (ایتالیا)

 

هیئت داوران بخش محبوب «لوئیجی دی لاورنتیس»

 

فاتح آکین (ریاست هیئت داوران)

متولد 1973 در آلمان – کارگردان

خالق آثاری چون: جولای – شاخ به شاخ - لبه‎های بهشت و نیویورک دوستت دارم

 

دیگر داوران: نینا لاث گوپتا (هند) – استنلی کوآن (هونک کنگ -چین) - ساموئل موآذ (اسرائیل) – جاسمینه ترینکا (ایتالیا)

 

 

بخش روزهای ونیز

والریو ماستاندری (ایتالیا) – سوزانا نکیارلی (ایتالیا) و داریو ادواردو (ایتالیا)

هیئت داوران بخش مسابقه جشنواره فیلم ونیز

 

کوئنتین تارانتینو

رئیس هیئت داوران

متولد 1963 در آمریکا - نویسنده، کارگردان و بازیگر

خالق آثاری چون: سگدونی، داستان عامه‎پسند، جکی براون، بیل را بکش، ضد مرگ و حرامزاده‎های بی‎آبرو

 

لوکا گوادگنینو

متولد 1971 در ایتالیا

خالق آثاری چون: اشخاص مثبت، من عشق هستم و ملیسا پی

 

اینجبورگا داپکونایت

متولد 1963 در لیتوانی – بازیگر

بازیگر آثاری چون: ساینیکی، اقتابوس، مأموریت غیرممکن، نامه‎هایی از شرق و سایه خون آشام

 

گیرمو آریاگا

متولد 1958 در مکزیک - نویسنده

خالق آثاری چون: عشق سگی، 21 گرم و بابل

 

گابریلِ سالواتورس

متولد 1950 در ایتالیا

خالق آثاری چون: من نترسیدم، نیروانا و در سفر

 

 

آرنود دسپلاچین

متولد 1960 در فرانسه – بازیگر، کارگردان، نویسنده و فیلمبردار

خالق آثاری چون:   زندگی شهوت آمیزم، استر کان و داستان کریسمس

 

 

دنی الفمن

متولد 1953 در آمریکا – آهنگساز

موزیک آثاری چون: آهنگساز بیشتر کارهای تیم برتون، میلک، تحت تعقیب، شیکاگو، هالک، پسر جهنمی، مردان سیاه پوش، مرد عنکبوتی، مرد خانواره، مأموریت غیرممکن

 

عکسی تکان دهنده !

 

خدابیامرزدش !

عکس های تشییع جنازه مهین شهابی

پیكر زنده یاد «مهین شهابی» با حضور جمع اندكی از هنرمندان از مقابل تالار وحدت به سمت قطعه هنرمندان بهشت زهرا(س) بدرقه شد.

به گزارش فارس پیكر زنده یاد «مهین شهابی» امروز در میان جمع اندك هنرمندان از مقابل تالار وحدت به سمت قطعه هنرمندان تشییع شد.

بنابراین گزارش، در این مراسم «ایرج راد» مدیرعامل خانه تئاتر در سخنانی ضمن عرض تسلیت به خانواده مهین شهابی و جامعه هنرمندان در سخنانی گفت: جوانان امروز كه در تلویزیون، فیلم‌ها و سریال‌هایی را با بازی مهین شهابی می‌بینند، این هنرمند را به جا نمی‌آورند. این مرحوم متولد سال 1315 بود كه پس از 75 سال از میان ما رفت.

وی ادامه داد: هنرمندانی كه در این مملكت خدمت می‌كنند، خالصانه فعالیت می‌كنند و از فوتشان هم در تاریخ و فرهنگ كشور ماندگار می‌شوند. مرحوم شهابی نیز كار خود را با دوبلاژ آغاز كرد و پس از آن به گروه آناهیتا پیوست. من افتخار همكاری با ایشان را در سه كار داشته‌ام. زنده‌یاد شهابی هنرمندی بود كه خصوصیات اخلاقی منحصر به فردی داشت.

راد در ادامه اظهارداشت: او هنرمندی بود كه با توجه به مشكلات فراوانی كه داشت توانست سه فرزند خویش را به‌خوبی تربیت كند.

مدیرعامل خانه تئاتر در ادامه سخنان خود ضمن گلایه از عدم حضور هنرمندان در این مراسم تصریح كرد: مایه تأسف است كه بسیاری از همكاران هنری كمتر در این جا حاضر هستند. امیدوارم كه همه مشغول كار باشند، اما تهیه‌كنندگان وقتی می‌بینند چنین مراسم‌هایی در حال برگزاری است، شرایطی فراهم كنند تا هنرمندان بتوانند به مدت نیم‌ساعت هم كه شده در چنین مراسم‌هایی حاضر شوند.

به گزارش فارس، در ادامه مراسم آرزو شهابی دختر زنده‌یاد شهابی نیز در سخنانی ضمن قدردانی از مردم، خانه تئاتر و صداوسیما گفت: برای من افتخار است كه فرزند مادر و پدری هنرمند باشم و از همه عزیزانی كه در این مدت یار ما بودند و نگذاشتند این بار بیش از این سنگین شود سپاسگزارم.

وی ادامه داد: از خانه تئاتر و آقای ایرج راد، آقای ضرغامی رئیس سازمان صداوسیما و كلیه معاونانش تشكر می‌كنم كه لحظه به لحظه در كنار ما بودند.

وی در ادامه گفت: مراسم هفتم مادرم به خاطر ماه رمضان برگزار نمی‌شود و ما هزینه آن را به مدرسه‌ای متعلق به عقب‌ماندگان ذهنی واقع در نوشهر تقدیم می‌كنیم.

در این مراسم، هنرمندانی نظیر حمید نعمت‌الله، جمشید جهان‌زاده، غلامرضا رمضانی‌فر، مهوش وقاری، اصغر بیچاره، حسن الیاسی، هرمز سیرتی، فردوس كاویانی، الهام پاوه‌ن‍ژاد، محمد ابهری، محمد ساربان، اكبر رحمتی و ... حضور داشتند.

منبع : مهر

لیست فیلم‎های بخش رقابتی شصت و هفتمین دوره جشنواره ونیز

 

قوی سیاه  The Black Swan (دارن آرنفسکی/آمریکا)

گوسفند سیاه La Pecora Nera (آسانیو سلستینی/ایتالیا)

جایی دیگر Somewhere (سوفیا کاپولا/آمریکا)

معدود نفرات خوشحال Happy Few (آنتونی کوردیر/فرانسه)

تنهایی عددهای اول The Solitude of Prime Numbers (ساوریو کوستانزو/ایتالیا)

ارواح خاموش  Silent Souls(الکسی فدورچنسکو/روسیه)

قول‎های نوشته شده بر آب Promises Written in Water (وینسنت گالو/آمریکا)

راهی به ناکجا Road to Nowhere (مونتی هلمن/آمریکا)

نوای ترومپت غمگین  Balada Triste de Trompeta (الکس دلا ایگلسیا/اسپانیا و فرانسه)

ونوس سیاه Venus Noir (عبدالطیف کشیشف/فرانسه)

پس از مرگ Post Mortem  (پابلو لارین/شیلی، مکزیک و آلمان)

نسخه بارنی Barney's Version (ریچارد جی لوئیس/ایتالیا و کانادا)

ما اعتقاد داریم We Believed (ماریو مارتونه/ایتالی و فرانسه)

هوس La Passione (کارلو مازاکوراتی)

سیزده قاتل 13 Assassins (تاکشی میکه/ژاپن)

پوتیچ Potiche (فرانکو ازون/فرانسه)

میانبر میک Meek’s Cutoff (کلی ریچارد/آمریکا)

میرال Miral (جولین اشنابل/آمریکا، فرانسه، ایتالیا و اسرائیل)

درخت نروژی Norwegian Wood (ترن آن هانگ/ژاپن)

آتنبرگ Attenberg (آثینا راشل سانگاری/یونان)

کارآگاه دی و راز شعله خیالی Detective Dee and the Mystery of Phantom Flame (تسوی هارک/چین)

سه three (تام تیکور/آلمان)